Duszność o charakterze mieszanym

charakteryzuje się jednoczesnym utrud­nieniem wdechu i wydechu. Spotykamy ją w wielu przewlekłych lub podostrych cho­robach narządu oddechowego, współist­niejących z chorobami układu krążenia, zwłaszcza serca.

Nagły napad silnej duszności jest objawem dychawicy, czyli astmy. Napad taki zmu­sza chorego do przyjęcia wygodnej pozy­cji, zwykle stojącej lub siedzącej, z po­chyleniem ku przodowi i oparciem się np. o parapet otwartego okna, gdyż podparcie umożliwia zwiększenie pracy mięśni od­dechowych.

Duszność wdechowa jest najczęściej następstwem osłabienia pracy serca, za­stoju i nadciśnienia w żyłach płucnych, a niekiedy i anatomicznego zwężenia gór­nych dróg oddechowych. Powietrze z tru­dnością przedostaje się do pęcherzyków płucnych, oddech ulega spłyceniu i przy­spieszeniu, mięśnie oddechowe mocno napinają się, a dolne przestrzenie mię­dzyżebrowe zapadają się przy wdechu. Jest ona charakterystyczna dla niedomogi serca.

Nagle pojawiająca się duszność (zwłaszcza u dzieci) może być spowodowana przedostaniem się cia­ła obcego do gardła lub górnych dróg oddechowych. W tych przypadkach zabie­giem ratującym życie jest uniesienie dziec­ka nogami do góry, a głową ku dołowi, lub manewr uciśnięcia dolnej części klatki piersiowej, powodujący bardzo często wyrzucenie ciała obcego z krtani lub gór­nej części tchawicy.

Jeżeli duszność ma charakter duszności okresowej, należy starać się ustalić jej przyczynę (czy związana jest z wysiłkiem fizycznym, czy też ze zdenerwowaniem, zetknięciem się z jakimś przedmiotem lub zapachem). Ważne jest również ustalenie, czy chory ma trudności z wdechem, czy też z wydechem powietrza lub czy ma dusz­ność typu mieszanego. Duszność może być objawem wskazują­cym na zagrożenie życia, zwłaszcza jeżeli połączona jest z sinicą.

Duszność jest to subiektywne odczucie braku powietrza i trudności oddychania. Powstaje z powodu niedostatecznego do­starczania tlenu do organizmu i upośledze­nia wydalania z niego dwutlenku węgla, zazwyczaj na skutek niewydolności narzą­du oddechowego lub układu krążenia. Przed przystąpieniem do udzielania pomo­cy należy bliżej określić rodzaj odczuwanej duszności, czy jest ona stała, czy też okre­sowa.